Historia Polski układa się w kilka wyraźnych etapów: narodziny państwa Piastów, unia z Litwą i Rzeczpospolita szlachecka, utrata państwowości pod zaborami, a potem odbudowa nowoczesnej Polski. Każdy z tych momentów zmienia odpowiedź na pytanie, gdzie leży władza: w dynastii, w sejmie, w obcych imperiach, w partii albo w demokratycznych instytucjach. Dlatego ta oś prowadzi nie tylko przez daty, lecz także przez kolejne formy państwa, kryzysy i próby odbudowy. Od wspólnot plemiennych po III Rzeczpospolitą pokazuje, jak ciągłość Polski powstawała mimo przerw, przesunięć granic i zmieniających się centrów politycznych.